Ahoy Pietermannen
We hebben 10 jaar uitgekeken naar deze editie van Sail Amsterdam. En wat een geweldig feest is het geworden. 5 jaar geleden hadden we alles geregeld met een ligplaats, een plan en versiering voor het schip. Helaas viel alles toen letterlijk in het water. Maar nu in 2025 gingen we in de herkansing. Ook nu weer alles lang van te voren gepland om 3 dagen door te brengen in het drukste stukje Holland van 20 tot en met 24 augustus.
Op dinsdag 19 augustus waren we na een spannende staande mast route via Hellevoetsluis, Willemstad, Dordrecht, Gouda, Lisserbroek en Haarlem in IJmuiden aangekomen. Het was een beetje spannend omdat veel bruggen in storing stonden. Ook was het lange tijd onduidelijk of de jachtensluis bij IJmuiden wel bediend zou worden. Alle stress viel weg toen we achter de sluis de tall ships aan zagen komen en op woensdag rond 10:00 aan konden sluiten in de Sail-in parade. Ons eigen schip was net als bijna alle andere schepen gepavoiseerd en voorzien van een enorme Sail vlag.
Het was ondertussen prachtig weer geworden met een flauw zonnetje en prima temperatuur, zonder wind. De stoet bestond voor zover we konden zien uit talloze sloepen, schouwen, tjalken, varend erfgoed, scherpe jachten, slepers, duwers en alles wat maar enigszins kon drijven. Na een 8 uur durende file kwamen we aan bij de IJ haven waar de tall ships konden aanmeren. We waren getuige van de aankomst van een aantal van deze windjammers die met saluutschoten werden begroet. Het spektakelstuk van de intocht was de B.A.P Union uit Peru met 109 meter lengte werd deze dame door 2 slepers door de chaos op haar plek gemanoeuvreerd.
Nadat de drukte op het IJ wat afnam zijn we onze ligplaats gaan opzoeken in het goed geconserveerde Nieuwendam dat een oase van rust is tussen het lawaai van de festiviteiten. De haven in Nieuwendam aan zijkanaal K is een goed bewaard relikwie van kreupelhout en afgebladderde verf. Maar we hadden tenminste een ligplaats met schuin achter ons een cafeetje aan de sluis. Waarover verderop meer.
De volgende dag hebben we de pont naar de Java kade genomen om zelf langs de tall ships te passagieren en met eigen ogen te zien wat een respect deze monsterschepen afdwingen. De meeste schepen waren te bezoeken. Wij hebben zelf een ronde gemaakt op de Union die zelfs een heuse culturele presentatieruimte over de geschiedenis en authentieke producten van Peru aan boord had. Zelfs de lama ontbrak niet. Wat de dames dan weer opviel was dat de crew nogal klein van stuk was en allemaal op glimmende hoogglans schoenen liepen. Na terugkomst in Nieuwendam bleken we 15 kilometer gewandeld te hebben. Maar de dag was nog niet voorbij. ’s Avonds hebben we ons naar het NDSM terrein laten brengen om daar een concert van de 3J’s en Jan Smit bij te wonen. Alle klassiekers kwamen voorbij. En natuurlijk zoveel mogelijk meegezongen. Wat een belevenis om hier bij te kunnen zijn.
Op vrijdag hebben we gasten ontvangen waarmee we met ons eigen schip door de IJ haven zijn gegaan om alles nog eens vanaf het water te bekijken. Alles ook weer in slakkentempo en met ogen in het achterhoofd om aanvaringen te vermijden. En alweer bij de Union aangekomen werden we getrakteerd op een stukje acrobatiek van de matrozen die aan een los bungelende touwlader een voor een vanaf een sloep aan boord klommen. Spectaculair dit!! Na dit rondje zetten we koers naar Loetje aan het IJ voor de lunch.
De haveningang bij Loetje werd bewaakt door een schout bij nacht die het bevel had gekregen om iedereen die geen ligplaats had gereserveerd tot zinken te brengen. Er was geen doorkomen aan. Ik moest even denken aan de blokkade door Michiel de Ruyter in 1667 die bij Queenburough een ketting over de Theems had gespannen waardoor alle vijandelijke schepen werden tegengehouden. Dus maar rechtsomkeert gemaakt en koers terug naar Nieuwendam gezet. Gelukkig konden we daar nog van de oude ligplaats gebruik maken. Zo kon de late lunch bij het cafeetje naast het sluisje langs de kade aan de waterkant toch nog doorgaan.
Na een half uurtje arriveerde er een man met een doorleefde kop en pakte zijn accordeon uit, klapte een krukje uit en begon te spelen. Dat werkte behoorlijk aanstekelijk en toen de accordeonist ook nog vroeg of er verzoeknummers waren, kwamen Fred (zingt zelf in een shantykoor) en ikzelf in actie om liedjes uit de oude doos mee te zingen. Uiteindelijk veel gezelliger dan een stijve bedoening bij Loetje aan het IJ. En zo sloten wij 3 dagen Sail moe maar voldaan af. Rond 20:00 meerden we in onze eigen box af. Over 5 jaar doen we zeker weer mee. Een echter aanrader.
Tot snel in de haven of binnenkort bij een gezellig Pieterman evenement.
Hans Zandvliet
Geef een reactie
Je moet ingelogd zijn op om een reactie te plaatsen.